“Pagtukaw
kamo ug pag-ampo, aron dili kamo madaog sa tentasyon.
Andam ang espiritu, apan luya ang lawas" Mt 26:41.
Mga pulong kini ni Jesus ngadto kang Pedro, Santiago
ug Juan nga naabtang gidaug sa katul’gon adtong
pag-antos ni Jesus sa Getsemani. Kining tulo ka tinun-an,
mao usab kini sila ang nakasaksi sa pagka-usab sa Iyang
panagway didto sa bukid sa Tabor; sila ang gipakuyog
ni Jesus aron sila anaa duol Kaniya aning malisud nga
yugto ug maandam ang ilang kaugalingon pinaagi sa pag-ampo
uban kang Jesus; tungod kay mahiagom usab nila ang uma-abot
nga mga panghitabo - ang makalilisang nga pagsulay kanila.
“Pagtukaw
kamo ug pag-ampo, aron dili kamo madaog sa tentasyon.
Andam ang espiritu, apan luya ang lawas.”
Aron masabtan kining mga pulong, angay hinumduman ang
sitwasyon adtong paglitok ni Jesus niini. Labaw pa sa
usa ka pahimangno ngadto sa Iyang mga disipolo; kinahanglan
atong makita kining mga pulonga isip usa ka pagpadayag
sa kahimtang sa iyang kaugalingon – ang pagpangandam
alang sa pagsulay. Atubangan sa nagkaduol nga kasakit,
nag-ampo Siya inubanan sa tibuok niyang kusog nga espiritohanon,
nakigbugno sa kahadlok ug kalisang sa Iyang kamatayon,
gitugyan ang Iyang kaugalingon ngadto sa gugma sa Amahan
aron mamahimo Siyang tim-os nga magmatinumanon sa Iyang
kabubut-on, ug tungod niini, Iyang matabangan ang Iyang
mga apostoles.
Dinhi, nagpakita si Jesus isip usa ka sumbanan alang
niadtong moatubang sa mga pagsulay ug sa samang higayon
nagpakita siya isip usa ka igsoon nga mobarog sa atong
kiliran panahon sa mga kalisdanan.
“Pagtukaw
kamo ug pag-ampo, aron dili kamo madaog sa tentasyon.
Andam ang espiritu, apan luya ang lawas.” (Mt
26:41)
Nagdasig kanunay si Jesus Kanato nga magmabinantayon.
Alang Kaniya, ang pagka-mabinantayon, nagpasabot nga
dili nato tugotan ang atong kaugalingon nga madaog sa
espiritohanong “paghikatulog.” Kinahanglan
andam gayud kita sa pagdawat sa kabubut-on sa Dios;
pag-ila sa mga timailhan niini sa matag adlaw sa atong
kinabuhi; ug labaw sa tanan kahibalo ta sa paglantaw
sa mga kalisod ug kasakit diha sa kahayag sa gugma sa
Dios.
Ang pagtukaw ug ang pag-ampo dili gayod magkabulag tungod
kay ang pag-ampo kinahanglanon kaayo sa pagbuntog sa
mga pagsulay. Ang tawhanong kahuyang mabuntog gayod
sa gahum nga nagagikan sa Espiritu.
“Pagtukaw
kamo ug pag-ampo, aron dili kamo madaog sa tentasyon.
Andam ang espiritu, apan luya ang lawas.” (Mt
26:41)
Nan, unsaon man nato pagpuyo aning pulong sa kinabuhi
niining bulana? Kinahanglan mangandam kita sa pag-atubang
sa mga pagsulay sa matag adlaw, gamay man o dako. Kining
mga pagsulay dili gayod malikayan bisan pa sa mga umaabot
nga mga adlaw. Mao nga si Jesus naga-awhag kanato nga
aron mabuntog nato ang mga kasakit ug pagsulay, kinahanglan
mabinantayon kita aron masabtan nato ang matag kasakit
ug maka-amgo kita nga kini gitugotan sa Dios aron sa
pagdasig kanato ug molambo diha sa espiritu.
Sa samang higayon, kinahanglan kitang mag-ampo. Gikinahanglan
kaayo ang pag-ampo tungod sa duha ka tentasyon nga kasagaran
natong atubangon: ang pagtoo nga mahimo ra nato sa kaugalingong
paningkamot ug ang kahadlok nga dili kita magmalampuson
tungod sa atong kahuyang. Hinunoa, anaa si Jesus nagpasalig
nga dili kita pasagdan sa atong langitnong Amahan ug
ihatag niya ang gahum sa Espiritu Santo kon ato kining
pangayoon Kaniya inubanan sa atong pagtoo.
Chiara Lubich
|